19 Ιουλ 2011

Το μυαλό μας λειτουργεί σαν το Google



Στην εποχή του Διαδικτύου και των προηγμένων μηχανών του, η αναζήτηση πληροφοριών έχει καταστεί εύκολη υπόθεση. Με μια αναζήτηση στο Google, μπορούμε να θυμηθούμε οτιδήποτε χωρίς ιδιαίτερο ψάξιμο. Τέσσερις επιστημονικές έρευνες τα αποτελέσματα των οποίων δημοσιεύονται στο περιοδικό Science δείχνουν ότι όταν πρέπει να απαντήσουμε σε δύσκολα ερωτήματα, δεν σκεφτόμαστε τις απαντήσεις αλλά την πρόσβαση στον υπολογιστή και το Ίντερνετ (για παράδειγμα: τι σκέφτεστε στο ερώτημα «υπάρχουν σημαίες μόνο με ένα χρώμα;»).
Ενδιαφέρον δε είναι ότι είναι πιθανότερο να θυμόμαστε που βρήκαμε ή αποθηκεύσαμε την πληροφορία, παρά την πληροφορία αυτή καθεαυτή («την έχω αποθηκεύσει στον φάκελο x»).
Από τις τέσσερις αυτές έρευνες στα τμήματα Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια, το Πανεπιστήμιο του Ουισκόνσιν-Μάντισον και το Χάρβαρντ επιβεβαιώνεται η πεποίθηση ότι σήμερα χρησιμοποιούμε το Ίντερνετ ως την προσωπική μας «εξωτερική μνήμη», ένα φαινόμενο που είναι γνωστό και ως Google Effect. Το αποτέλεσμα είναι να αυξάνεται η εξάρτησή μας από τα μέσα πρόσβασης και το Ίντερνετ με τον ίδιο τρόπο που συμβαίνει αυτό με φίλους και ειδικούς για απαντήσεις σε θέματα που κατέχουν.
Οι συνέπειες της χρήσης των μηχανών αναζήτησης στον εγκέφαλό μας δεν έχουν ακόμα διερευνηθεί σε βάθος, εντούτοις οι έρευνες αυτές υποδεικνύουν ότι ο εγκέφαλός μας αλλάζει προσανατολισμό σε σχέση με το πού να ψάξει για απαντήσεις. Πάντως, η επικεφαλής των ερευνών, Betsy Sparrow, καταλήγει στο συμπέρασμα ότι «το Ίντερνετ έχει καταστεί η κύρια εξωτερική μας μνήμη» και η ανθρώπινη μνήμη προσαρμόζεται στην τεχνολογία επικοινωνιών.


Νέες εφαρμόγες για iPad και iPod


Οι τελευταίες ενδιαφέρουσες εφαρμογές για το iPad και το iPod, που ενισχύουν τις δεξιότητες της λεπτής κινητικότητας στα παιδιά, κυκλοφορούν ήδη. Συγκεκριμένα, μπορείτε να βρείτε το Dexteria, Dots for tots, και το DotToDot numbers & letters lite.


Οι συγκεκριμένες εφαρμογές, εκτός από την επιδεξιότητα των κινήσεων μπορούν να ενισχύσουν την γραφοκινητικότητα, την ταχύτητα, την σωστή οπτική ακουλουθία σειράς, τον απαιτούμενο κινητικό σχεδιασμό για την σχεδίαση των γραμμάτων, καθώς και την ακουστική επανατροφοδότηση. Επιπροσθέτως, παρέχουν ωραία γραφικά, ακουστική απόδοση των σχημάτων, και κάποια από αυτά την δυνατότητα να τα προσαρμόσεις στις απαιτήσεις του χρήστη.
Να σημειώσουμε, ότι θα ήταν χρήσιμο να επιλέξετε ένα παιχνίδι με βάση τις ήδη κατεκτημένες δεξιότητες του παιδιού σας, και να αυξάνετε σταδιακά το επίπεδο δυσκολίας. Κάποιες από τις εφαρμογές είναι για αρχάριους, άλλες για παιδιά που μετρούν απο το 5 και πάνω, και άλλες για αρκετά προχωρημένους.

Ορολογία: Πράξη


  Τι είναι η
ΠΡΑΞΗ?






Παθητικό κάπνισμα και δυσχέρειες στη μάθηση


Το παθητικό κάπνισμα έχει ενοχοποιηθεί για την πρόκληση μαθητικών δυσκολιών, επιθετικής συμπεριφοράς αλλά και αύξηση της παιδικής αρτηριακής πίεσηςΓια προβλήματα συμπεριφοράς στα παιδιά ενοχοποιείται το παθητικό κάπνισμα

Το παθητικό κάπνισμα έχει ενοχοποιηθεί για την πρόκληση μαθητικών δυσκολιών, επιθετικής συμπεριφοράς αλλά και αύξηση της παιδικής αρτηριακής πίεσης
Νέα Υόρκη
Τα παιδιά που εκτίθενται στον καπνό του τσιγάρου κατ’ οίκον ενδεχομένως να εκδηλώσουν προβλήματα μάθησης και συμπεριφοράς, σύμφωνα με νέα στοιχεία που δημοσιεύονται στο επιστημονικό έντυπο Pediatrics.

Ερευνητές της Σχολής Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ με επικεφαλής τον Δρ Χιλλελ Αλπερτ διαπίστωσαν ότι μεταξύ των 55.000 παιδιών, κάτω των 12 ετών, που μελέτησαν, το 6% ζούσε με καπνιστή. Και τα παιδιά αυτά ήταν πιθανότερο να έχουν σύνδρομο ελλειμματικής προσοχής και υπερκινητικότητας.

Ακόμη και μετά τον συνυπολογισμό άλλων πιθανών παραγόντων (οικογενειακό εισόδημα και μορφωτικό επίπεδο) το παθητικό κάπνισμα εξακολουθούσε να σχετίζεται με υψηλότερο κίνδυνο συμπεριφορικών προβλημάτων.

Πιο αναλυτικά, η μελέτη βασίστηκε σε αποτελέσματα δημοσκόπησης που είχε γίνει το 2007 με την συμμετοχή 55.358 παιδιών, μικρότερα των 12 ετών. Το 6% των γονιών δήλωσαν ότι κάποιος στο οικογενειακό περιβάλλον ήταν καπνιστής, δηλαδή σχεδόν 5 εκατ. παιδιά είναι παθητικοί καπνιστές.

Οι γονείς αυτοί ήταν πιθανότερο να δηλώσουν ότι το παιδί τους είχε διαγνωστεί με σύνδρομο ελλειμματικής προσοχής και υπερκινητικότητας. Το 20% δήλωσε ότι το παιδί του είχε, είτε επιθετική συμπεριφορά, είτε προβλήματα κοινωνικοποίησης, έναντι 9% των γονιών που δεν ήταν καπνιστές.

Όταν οι ερευνητές μελέτησαν και παράγοντες όπως η φτώχεια, η φυλή, το μορφωτικό επίπεδο της μητέρας, το παθητικό κάπνισμα αύξανε κατά 51% τον κίνδυνο.

Πάντως η μελέτη δεν αποδεικνύει ότι το κάπνισμα στο οικογενειακό περιβάλλον είναι αποκλειστικά υπεύθυνο, καθώς και άλλοι παράγοντες που δεν εξετάστηκαν στην μελέτη, μπορεί να παίζουν ρόλο στην σχέση αυτή.

Για παράδειγμα, τα παιδιά που εκτίθενται στο τσιγάρο, συχνά έχουν εκτεθεί στον καπνό και κατά το εμβρυϊκό στάδιο. Το μητρικό κάπνισμα κατά την εγκυμοσύνη έχει σχετιστεί με αυξημένους κινδύνους μετέπειτα συμπεριφορικών και μαθησιακών προβλημάτων.

Η ομάδα του Δρ Αλπερτ στην μελέτη της δεν συμπεριέλαβε στοιχεία για το μητρικό κάπνισμα κατά τη διάρκεια της κύησης.

Είναι πιθανόν οι ίδιοι οι καπνιστές-γονείς να έχουν ιστορικό συμπεριφορικών και μαθησιακών προβλημάτων, συγκριτικά τους γονείς που δεν είναι καπνιστές.

Οι ειδικοί προειδοποιούν ότι τα παιδιά δεν θα πρέπει να εκτίθενται στον καπνό του τσιγάρου, καθώς υπάρχει κίνδυνος αναπνευστικών λοιμώξεων όπως βρογχίτιδα και πνευμονία, σοβαρής μορφής άσθμα και σύνδρομο αιφνίδιου βρεφικού θανάτου.

Παρά τα συμπεράσματα της μελέτης, δεν ξεκαθαρίζεται πως το δευτερογενές κάπνισμα συντελεί στα μαθησιακά και προβλήματα συμπεριφοράς. Οι ερευνητές υποθέτουν ότι ο καπνός επηρεάζει συγκεκριμένες εγκεφαλικές ουσίες.

Αξίζει να σημειωθεί ότι ξεχωριστεί μελέτη που δημοσιεύεται στο ίδιο τεύχος του επιστημονικού εντύπου έδειξε ότι η αντίδραση των παιδιών στο παθητικό κάπνισμα ίσως παίζει ρόλο στην πιθανότητα και τα ίδια αργότερα να εξελιχθούν σε καπνιστές.

Μεταξύ 165 παιδιών προ-εφηβικής ηλικίας από χαμηλό κοινωνικο-οικονομικό περιβάλλον, διαπιστώθηκε ότι όσα θεωρούσαν το παθητικό κάπνισμα «απεχθές» είχαν 78% λιγότερες πιθανότητες να καπνίσουν.
Πηγή: health.in.gr

Πρόσφατα διαβάσαμε κι άλλη μια έρευνα σχετική με το παθητικό κάπνισμα που  υποστηρίζει ότι μπορεί να ευθύνεται και για την μερική απώλεια ακοής σε έφηβους.


18 Ιουλ 2011

Μύθος ή πραγματικότητα: τα παιδιά μοιάζουν περισσότερο στον πατέρα τους

 Πήρε το μωρό τη μύτη του πατέρα του; Σύμφωνα με τη λαϊκή παράδοση, τα μωρά μοιάζουν περισσότερο στον πατέρα τους. Η παράδοση αυτή δεν είναι τυχαία: ο πατέρας δεν μοιράζεται τη βεβαιότητα της μητέρας ότι το παιδί είναι δικό του. Είναι πολύ πιθανό η εξέλιξη του ανθρώπινου γένους να έχει οδηγήσει τα μωρά να μοιάζουν περισσότερο στον πατέρα τους (τουλάχιστον στους πρώτους μήνες της ζωής τους), ώστε αυτός να νιώσει την απαιτούμενη επιβεβαίωση ότι το μωρό είναι δικό του.

 Η υπόθεση αυτή υποστηρίχθηκε και επιστημονικά το 1995, όταν μία μελέτη (Whose baby are you?) έδειξε ότι είναι πολύ πιο πιθανό να αντιστοιχίσεις τη φωτογραφία ενός μωρού ενός έτους με τη φωτογραφία του πατέρα του, παρά μ' εκείνη της μητέρας του. Άρα το θέμα έκλεισε. Σωστά;
Δεν είναι ακριβώς έτσι τα πράγματα, υποστηρίζει ο ψυχολόγος Robert French του Εθνικού Κέντρου Επιστημονικών Ερευνών της Γαλλίας. Σύμφωνα με πιο πρόσφατες έρευνες, κάτι τέτοιο δεν ισχύει: τα παιδιά μοιάζουν εξίσου και στους δύο γονείς. Επίσης δεν υπάρχει άλλη έρευνα που να επιβεβαιώνει τα αποτελέσματα της έρευνας του 1995. Όπως υποστηρίζουν οι επιστήμονες, αν το δείγμα των φωτογραφιών είναι πολύ μεγάλο, τότε το συμπέρασμα είναι ότι τα μωρά μοιάζουν και στους δύο γονείς εξίσου. 
H έρευνα του D. Kelly McLain του Πανεπιστημίου Georgia Southern έδειξε ότι η εξέλιξη του ανθρώπινου γένους είχε ως αποτέλεσμα "ο τρόπος με τον οποίο οι μητέρες αντιλαμβάνονται την ομοιότητα να μην έχει σχέση με την πραγματική ομοιότητα, προκειμένου ο θεωρούμενος ως πατέρας να δέχεται το παιδί ως δικό του". Αυτό έχει ως αποτέλεσμα ο θεωρούμενος ως πατέρας να παρέχει στο παιδί την απαιτούμενη στοργή και αγάπη.

Εισαγωγή στα μαθηματικά

Για iPhone, iPad, iPod Touch


Ηλικίες: 2-5
Τι είναι: Μια εφαρμογή που δημιουργήθηκε από εκπαιδευτικούς της σχολής Montessorium (montessorium.com) η οποία εισαγάγει τα παιδιά στις βασικές αρχές των μαθηματικών.
Γιατί μας αρέσει: Αρχικά, είχαμε τις αμφιβολίες μας λόγω της παρουσίασης, ωστόσο η εφαρμογή αυτή "τραβάει" το ενδιαφέρον των παιδιών με διάφορα απλά μαθηματικά αινίγματα και παιχνίδια ζωγραφικής με αριθμούς.





17 Ιουλ 2011

Τι απέγιναν οι βασικές δεξιότητες;

Εάν το παιδί σας τα πάει καλύτερα με το ποντίκι του υπολογιστή παρά μ' ένα μολύβι, δεν είναι το μόνο. Η εξάπλωση των υπολογιστών έχει επηρεάσει τον τρόπο εκμάθησης βασικών δεξιοτήτων των παιδιών όπως να γράφουν το όνομα ή να δένουν τα κορδόνια τους.

Μια πρόσφατη έρευνα σε 11 χώρες έδειξε ότι ορισμένες πρακτικές δεξιότητες που μαθαίναμε στην προσχολική ηλικία τείνουν πλέον να ξεπεραστούν λόγω της τεχνολογίας. Τα παιδιά ηλικίας κάτω των πέντε ετών είναι πιθανότερο να μπορούν να παίξουν ένα ηλεκτρονικό παιχνίδι, παρά να δέσουν τα κορδόνια τους. Η ίδια έρευνα έδειξε ότι λιγότερα από τα μισά μικρά παιδιά γνωρίζουν τη διεύθυνση του σπιτιού τους και μόνο το ένα τρίτο από αυτά ήταν σε θέση να γράψει το όνομά του. Από την άλλη, σχεδόν το ένα τέταρτο των παιδιών μπορούσε να ολοκληρώσει δίχως βοήθεια μία κλήση από κινητό τηλέφωνο.
Αντικαθιστούν λοιπόν οι τεχνολογικές τις πρακτικές γνώσεις; Αυτό πιστεύει ο Δρ Paul McGabe, καθηγητής του τμήματος ψυχολογίας στο Brooklyn College της Νέας Υόρκης. Αυτό όμως έχει περισσότερο να κάνει με τους γονείς, παρά με τα παιδιά: "Δημιουργήσαμε έναν κόσμο στον οποίο περιμένουμε τα πάντα να γίνονται άμεσα. Αυτό σημαίνει ότι οι γονείς δεν δίνουν τον απαραίτητο χρόνο στα παιδιά τους για να εξασκηθούν σε ορισμένες δραστηριότητες, όπως είναι για παράδειγμα το ντύσιμο. Οι δραστηριότητες αυτές απαιτούν χρόνο προκειμένου το παιδί να εξερευνήσει, να αποτύχει και τελικά να τα καταφέρει". Με λίγα λόγια, απαιτείται χρόνος προκειμένου να μάθει ένα παιδί να κουμπώνει το πουκάμισό του. Για να μάθει όμως να πατάει το κουμπί του τηλεφώνου δε χρειάζεται εξίσου πολύς χρόνος.

Πηγή: Parenting early years, August 2011