Λιγότερο δημιουργικά και ευφάνταστα τα σημερινά παιδιά;

Όλοι μας συγκρίνουμε τη νεολαία της κάθε εποχής με τους νέους της εποχής μας. Σχεδόν πάντα, το συμπέρασμα είναι ότι στην εποχή που εμείς ήμασταν παιδιά, τα παιδιά ήταν πολύ καλύτερα από τα σημερινά: τα σημερινά παιδιά είναι στενόμυαλα και λιγότερο δημιουργικά σε σχέση με το παρελθόν.

Αυτό μπορεί να μοιάζει με την άποψη ενός στενόμυαλου ενήλικα, ωστόσο οι επιστήμονες έχουν βρει στοιχεία που την τεκμηριώνουν.

Η Δρ. Kyung Hee Kim του Κολλεγίου William and Mary των ΗΠΑ, μελέτησε περίπου 300.000 τεστ δημιουργικότητας των τελευταίων 40 ετών. Το συμπέρασμά της είναι ότι από το 1990 και μετά, τα παιδιά γίνονται ολοένα και λιγότερο ικανά να παράγουν πρωτότυπες και ασυνήθιστες ιδέες. Επίσης, έχουν λιγότερο χιούμορ και είναι λιγότερο ευφάνταστα.

Τι συνέβη λοιπόν; Κατάφερε η σύγχρονη κοινωνία να σβήσει τη σπίθα της δημιουργικότητας των παιδιών;

Οι ειδικοί εξηγούν ότι η δημιουργικότητα είναι έμφυτη, άρα δε γίνεται να χαθεί. Ωστόσο, χρειάζεται να καλλιεργηθεί. Κάτι το οποίο δεν βοηθούν τα σύγχρονα εκπαιδευτικά συστήματα, τα οποία "δεν αφήνουν πολύ χώρο για πρωτότυπη, ξεχωριστή και διαφορετική σκέψη" σύμφωνα με τον Ronald Beghetto, Δρ. Εκπαιδευτικής Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο του Όρεγκον. Ο ίδιος αφήνει περιθώριο ελπίδας, εξηγώντας ότι τα παιδιά και οι νέοι σε όλο τον κόσμο είναι αρκετά δημιουργικοί, κάτι το οποίο φαίνεται από τη χρήση των ψηφιακών μέσων. Το γεγονός αυτό επιβεβαιώνουν τα αποτελέσματα μιας έρευνας, με βάση τα οποία τα παιδιά είναι ιδιαίτερα δημιουργικά όταν παίζουν.

Το συμπέρασμα στο οποίο καταλήγουν οι ειδικοί είναι ότι πρέπει να γίνουν αλλαγές στο εκπαιδευτικό σύστημα (αναφέρονται στο αμερικάνικο, σίγουρα όμως τις χρειάζεται και το ελληνικό), οι οποίες να ενθαρρύνουν τη δημιουργικότητα.

Πηγή

Περισσότερα

Ανακλήσεις: Κρουσάν Trendy με γεύση... ροκφόρ

Ο Ε.Φ.Ε.Τ., στο πλαίσιο εφαρμογής της κοινοτικής νομοθεσίας, ενημερώθηκε από την επιχείρηση «ΕΒΓΑ - ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΓΑΛΑΚΤΟΣ & ΑΛΕΥΡΟΥ Α.Ε.» ότι στο πλαίσιο των αυτοελέγχων της, διαπιστώθηκε αλλοίωση των οργανοληπτικών χαρακτηριστικών σε προϊόν κρουασάν λόγω ανάπτυξης ευρωτίασης (μούχλα). 

Συγκεκριμένα, πρόκειται για κρουασάν με την εμπορική επωνυμία «Trendy με γέμιση κρέμα κακάο», με ημερομηνία λήξης 21/11/2011. Η επιχείρηση «ΕΒΓΑ - ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΓΑΛΑΚΤΟΣ & ΑΛΕΥΡΟΥ Α.Ε.» άμεσα προχώρησε σε ανάκληση/απόσυρση της ανωτέρω παρτίδας από την εσωτερική αγορά. 

Από πλευράς Ε.Φ.Ε.Τ. βρίσκονται σε εξέλιξη οι σχετικοί έλεγχοι. Ο Ε.Φ.Ε.Τ. καλεί τους καταναλωτές που έχουν στην κατοχή τους το ανωτέρω προϊόν να μην το καταναλώσουν.

Περισσότερα

Βασική κατάρτιση στο PECS

Το Παράρτημα Θεσσαλονίκης της Ελληνικής Εταιρίας Προστασίας Αυτιστικών Ατόμων διοργανώνει διήμερο σεμινάριο στις 15 και 16 Οκτωβρίου 2011 για το Σύστημα Επικοινωνίας Μέσω Ανταλλαγής Εικόνων (PECS).

Το Σεμινάριο απευθύνεται σε επαγγελματίες ψυχικής υγείας (Παιδοψυχιάτρους, Ψυχολόγους, Λογοπεδικούς, Εργοθεραπευτές, Ειδικούς Παιδαγωγούς, Δασκάλους, κ.λ.π.) καθώς και σε γονείς παιδιών με αυτισμό.


Περίληψη Σεμιναρίου:

Αυτή η εντατική διήμερη εκπαίδευση έχει σχεδιαστεί για να διδάξει στους συμμετέχοντες πώς να εισάγουν κατάλληλα το Σύστημα Επικοινωνίας Μέσω Ανταλλαγής Εικόνων (PECS).

Το σεμινάριο ξεκινά με μια περίληψη της θεωρίας της εκπαιδευτικής μεθόδου της Pyramid για να παρουσιάσει τα κύρια χαρακτηριστικά που συνθέτουν ένα αποδοτικό εκπαιδευτικό περιβάλλον. Επίσης, το σεμινάριο περιλαμβάνει μια σύντομη ιστορική ανασκόπηση των παραδοσιακών γλωσσικών εκπαιδευτικών προγραμμάτων που χρησιμοποιούνται για μη ομιλούντα άτομα και συζήτηση για το πώς θα δομηθούν τα στάδια της μεθόδου PECS δημιουργώντας άφθονες επικοινωνιακές ευκαιρίες.

Οι συμμετέχοντες θα μάθουν πώς να εισάγουν τα έξι Στάδια του PECS, συμπεριλαμβανόμενων των επιθετικών προσδιορισμών, μέσω μιας αναλυτικής παρουσίασης των Σταδίων, με πραγματικά παραδείγματα μέσα από βίντεο για πρακτική σε μικρές ομάδες.

Τέλος, οι συμμετέχοντες θα αποκομίσουν ουσιαστική γνώση στο πώς να εφαρμόζουν το PECS για άτομα με αυτισμό, συναφείς αναπτυξιακές διαταραχές ή περιορισμένες επικοινωνιακές δεξιότητες.

Τι θα μάθετε:

Τα κύρια χαρακτηριστικά της Pyramid για τον σχεδιασμό αποτελεσματικών εκπαιδευτικών περιβαλλόντων

Στρατηγικές για δημιουργία πληθώρας ευκαιριών για επικοινωνία

Θα γνωρίσετε το PECS και τη σχέση του με παραδοσιακά προγράμματα εκπαίδευσης στην επικοινωνία

Πώς να εισάγετε τα έξι στάδια του PECS χρησιμοποιώντας την συμπεριφοριστική προσέγγιση

Τα κριτήρια για τη μετάβαση από το PECS σε άλλες επικοινωνιακές διόδους.

Εισηγήτριες : Άννα Πλέσσα- Ευτυχία Αραμπίσογλου

Η Άννα Πλέσσα είναι διευθύντρια των εκπαιδευτών-συμβούλων της Pyramid στην Ελλάδα και στην Κύπρο. Πήρε το πτυχίο ψυχολογίας στην Αθήνα το 1997 και το μεταπτυχιακό της στη σχολική ψυχολογία στο πανεπιστήμιο Manchester το 2000. Κατά την διάρκεια αυτής της περιόδου παρακολούθησε πλήθος εκπαιδευτικών προγραμμάτων πάνω στην διάγνωση και την παρέμβαση σε σχέση με τις μαθησιακές δυσκολίες και τον αυτισμό. Έχει δουλέψει ως ψυχολόγος στην Αγγλία, όπου απέκτησε ευρεία πείρα στην εφαρμογή προγραμμάτων βασισμένων στην ανάλυση της εφαρμοσμένης συμπεριφοράς (ABA), και έχει δουλέψει με πολλά παιδιά, γονείς και επαγγελματίες. Στην πορεία της στην Αθήνα έγινε εκπαιδευτής του Portage. Με την επιστροφή της στην Ελλάδα, τα τελευταία 5 χρόνια είναι επίσης η κλινική εκπαιδεύτρια και διευθύντρια του κέντρου «ΜΟΝΟΡΟΔΙ» (Επιστημονικό Kέντρο Ανάπτυξης Παιδιού & Εφήβου). Η κλινική της δουλειά εποπτεύεται συστηματικά από αναλυτές συμπεριφοράς (Director Dr Lavigna, Institute of Applied Behavional Analysis), από τους οποίους εκπαιδεύεται για να εφαρμόζει τις μαθησιακές αρχές της εφαρμοσμένης ανάλυσης συμπεριφοράς (ΑΒΑ). Η δουλειά της εφαρμόζεται στην εκπαίδευση οικογενειών και ειδικών. Ανήκει στο συμβούλιο των διπλωματούχων αναλυτών συμπεριφοράς του BACB (Συμβούλιο Διπλωματούχων Αναλυτών Συμπεριφοράς) από το 2006. Ως σύμβουλος του PECS έχει αποκτήσει υψηλού επιπέδου εκπαίδευση στη χρήση του PECS και διοργανώνει σεμινάρια εκπαίδευσης σε ειδικούς για την χορήγηση του PECS και άλλων προγραμμάτων. Τα τελευταία 4 χρόνια παραμονής της στην Ελλάδα έχει προσκληθεί να εκπαιδεύσει επαγγελματίες σε όλη την χώρα και σκοπεύει να συνεχίσει να προσφέρει συμβουλευτικές υπηρεσίες και έρευνα, για να στηρίξει το εκπαιδευτικό σύστημα με τον ελληνικό και κυπριακό πληθυσμό.

Η Ευτυχία Αραμπίσογλου είναι Λογοθεραπεύτρια και εργάζεται στο Επιστημονικό Κέντρο Παιδιού & Εφήβου «Μονορόδι» από το Σεπτέμβριο του 2004. Πήρε το πτυχίο της Λογοθεραπείας από το ΤΕΙ Πάτρας τον Οκτώβριο του 2003. Από το 2004 έως σήμερα έχει παρακολουθήσει και τα 3 μέρη των Σεμιναρίων Εκπαίδευσης για την Εφαρμογή του PECS και έχει πια τον τίτλο της Εκπαιδεύτριας στο PECS. Έχει συμμετάσχει στο δεκαπενθήμερο Καλοκαιρινό Εντατικό Πρόγραμμα Εκπαίδευσης παιδιών στο PECS στο Brighton της Αγγλίας και γενικότερα τα τελευταία 3 χρόνια συμμετείχε ως βοηθός και εκπαιδευόμενη για τη διεξαγωγή των 2-ήμερων Βασικών Σεμιναρίων Εκπαίδευσης για την Εφαρμογή του PECS, που έχουν διεξαχθεί στην Ελλάδα από την Άννα Πλέσσα. Σήμερα είναι και η ίδια επίσημη εκπαιδεύτρια PECS. Επίσης, απέκτησε το πτυχίο του «Εφαρμοστή του PECS» (Implementer) τον Αύγουστο του 2008. Στο «Μονορόδι» εργάζεται συστηματικά ως Λογοθεραπεύτρια και ως Εφαρμοστής PECS, έχοντας συνεχόμενη εποπτεία από την κα. Πλέσσα, και είναι υπεύθυνη του PECS Classroom στην Αθήνα. Έχει συμμετάσχει ως κύρια εκπαιδεύτρια στα 3 καλοκαιρινά εντατικά προγράμματα εκπαίδευσης στο PECS που έχουν γίνει στη Ζάκυνθο (2007-2009). Έχει παρακολουθήσει σεμινάρια και συνέδρια, που αφορούσαν τόσο στις αναπτυξιακές διαταραχές όσο και σε άλλες διαταραχές που χρήζουν λογοθεραπευτικής παρέμβασης. Τον Απρίλιο του 2007 παρουσίασε εργασία με θέμα «Η εφαρμογή του PECS: η σκοπιά των εκπαιδευτών» στο παγκόσμιο συνέδριο PECS στην Αμερική υπό την εποπτεία και με τη συνεργασία της Άννας Πλέσσα. Τέλος, έχει εκπαιδευτεί στη λειτουργική ανάλυση συμπεριφοράς (FBA) και στην εφαρμογή Θετικών συμπεριφοριστικών προγραμμάτων (Positive Behavior Support Plans), καθώς και στο Εκπαιδευτικό Μοντέλο Pyramid, ώστε τα προγράμματα να έχουν νόημα για το ίδιο το παιδί και την οικογένεια. Από φέτος λειτουργεί ως επόπτρια προγράμματος στο «Μονορόδι» στα τμήματα διδασκαλίας του PECS, καθώς και στα τμήματα των κοινωνικών-επικοινωνιακών δεξιοτήτων των παιδιών με ΥΛΑ & σύνδρομο Άσπεργκερ


Κόστος Συμμετοχής:350€ Για όλες τις κατηγορίες.

Η Εγγραφή περιλαμβάνει: Παρακολούθηση του σεμιναρίου, εκπαιδευτικό υλικό βιβλίο και σημειώσεις PECS, καφέ-ελαφρύ γεύμα και βεβαίωση παρακολούθησης σεμιναρίου.

Διαδικασία εγγραφής:

Τηλεφωνική κράτηση θέσεως στην υπεύθυνη του σεμιναρίου.

1. Συμπλήρωση του εντύπου εγγραφής και κατάθεση (ονομαστική) 50% του συνολικού ποσού (175€) έως 12/09/11 στην γραμματεία του Κέντρου Ημέρας ή στον ακόλουθο τραπεζικό Λογαριασμό της ΕΘΝΙΚΗΣ: 216/296099-06 δικαιούχος λογαριασμού: Ελληνική Εταιρία Αυτιστικών Ατόμων. (Οποιεσδήποτε τραπεζικές επιβαρύνσεις βαρύνουν τους συμμετέχοντες. Προσωπικές επιταγές δεν γίνονται δεκτές). Η εξόφληση του υπόλοιπου ποσού μέχρι τις 29 /09/11

2. Πριν γίνει η κατάθεση να προηγηθεί τηλεφωνική επικοινωνία με την υπεύθυνη του σεμιναρίου. Στο αντίγραφο του καταθετηρίου να αναγράφεται το όνομα του συμμετέχοντος.

3. Αποστολή με fax ή με e-mail το αντίγραφο του καταθετηρίου.

4. Ακυρώσεις Εγγραφών δεν γίνονται δεκτές. Γίνονται δεκτές αντικαταστάσεις ονομάτων.

Διαδικασία επιβεβαίωσης:

Μετά από την παραλαβή του εντύπου εγγραφής και εφόσον γίνει και η κατάθεση θα ακολουθήσει επιβεβαίωση από την γραμματεία του σεμιναρίου, τηλεφωνικά ή με e-mail. Εάν δεν ακολουθήσει επιβεβαίωση εντός 15 ημερών από την ημερομηνία κατάθεσης παρακαλούμε επικοινωνήστε με την γραμματεία του σεμιναρίου.

Πληροφορίες–Γραμματεία σεμιναρίου: Κέντρο Ημέρας Ε.Ε.Π.Α.Α. Θεσσαλονίκης., Βερατίου 5, πίσω από τον Σιδ. Σταθμό Θεσσαλονίκης τηλ./fax 2310 241 287, ηλεκτρονική διεύθυνση thess_seminar@autismgreece.gr

Υπεύθυνη σεμιναρίου: Παπαδοπούλου Αντιγόνη
Ημέρες & ώρες επικοινωνίας: Δευτέρα-Πέμπτη 9:00.-16:00, Τρίτη-Τετάρτη 14:00-21:00 Παρασκευή 10:00-15:00

Πηγή

Περισσότερα

Για την ενίσχυση του προγράμματος ίδρυσης Κέντρου Δημιουργικής Απασχόλησης...

Θεατρική παράσταση "Πινόκιο-Η αλήθεια κάτω από τη μύτη μας"

Ο Πολιτισμικός Οργανισμός Δήμου Αθηναίων και η αστική μη κερδοσκοπική θεατρική εταιρεία Μυθωδία, συνδιοργανώνουν τη θεατρική παράσταση "Πινόκιο | Η αλήθεια κάτω από τη μύτη μας".

Όλα τα έσοδα των παραστάσεων θα διατεθούν στην Ελληνική Εταιρεία Προστασίας Αυτιστικών Ατόμων και ειδικότερα στο Παράρτημα Πειραιά για την ενίσχυση του Προγράμματος ίδρυσης Κέντρου Δημιουργικής Απασχόλησης για παιδιά και νέους με διαταραχές του αυτιστικού φάσματος.

Συντελεστές και ηθοποιοί συμμετέχουν αφιλοκερδώς για την υλοποίηση του θεατρικού έργου υποστηρίζοντας την προσπάθεια του Παραρτήματος Πειραιά. 

Για περισσότερες πληροφορίες πατήστε εδώ.

http://www.autismgreece.gr

Περισσότερα

Γέλιο, χιούμορ και... βιολογία

Οταν ανοίγει η πόρτα ενός παιδιατρικού νοσοκομείου και εισβάλλει ένας κλόουν, να ξέρετε πως είναι «φάρμακο»!

 Το γέλιο και το χιούμορ αποτελούν αντικείμενο πολύ σοβαρής επιστημονικής έρευνας με συχνά απροσδόκητα ευρήματα

Μπαίνει ο πεινασμένος Καραγκιόζης σε έναν φούρνο και ρωτάει τον φούρναρη: «Δικά σου είναι όλα αυτά τα ψωμιά;». «Ναι» του απαντά εκείνος. Οπότε ο Καραγκιόζης τον ξαναρωτάει όλος απορία: «Και δεν τα τρως όλα;».

Μπαίνει κάποιος σε ένα βιβλιοπωλείο όπου είναι γνωστός με τον βιβλιοπώλη και του λέει: «Κάθε φορά που έρχομαι εδώ θυμάμαι τον Καραγκιόζη τι είπε στον φούρναρη και θέλω κι εγώ να σε ρωτήσω σαν κι εκείνον: Δικά σου είναι όλα αυτά τα βιβλία; Και αμέσως μετά να ξαναρωτήσω: Και δεν τα διαβάζεις όλα;».

Αυτοί που «λύνονται από τα γέλια»

  Ακούν ήρεμα μιαν αφήγηση αλλά αν αυτή τους φανεί πραγματικά αστεία δεν τους βαστούν τα πόδια τους και σωριάζονται στο πάτωμα! Ναι, δεν διαβάζουμε γι΄ αυτό κάθε ημέρα, μπορεί να συμβεί σε έναν άνθρωπο στους 2.000 και θεωρείται σύμπτωμα μιας σπάνιας ασθένειας με ελληνότροπη ονομασία. Καταπληξία ονόμασαν τη νοσηρή κατάσταση όπου κάποιος ξαφνικά μπορεί να χάσει τον μυϊκό έλεγχο και έτσι να πάψουν να τον κρατούν και τα πόδια του. Αρκεί ο οργανισμός του να ταραχτεί. Από οργή, από σεξουαλική διέγερση, αλλά όπως αποδείχθηκε και αν δει ή ακούσει κάτι που θα του φανεί υπερβολικά αστείο. Αυτό το τελευταίο προβλημάτισε κάποιους ερευνητές και ανάμεσα σ΄ αυτούς τον νευρολόγο-ψυχίατρο Αllan Reiss από το Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ.

Διαθέτοντας αρκετά μέσα ξεκίνησε από υγιείς εθελοντές που δεν είχαν αντίρρηση να βρεθούν στο κλειστοφοβικό περιβάλλον ενός μαγνητικού τομογράφου. Εκεί μέσα λοιπόν περνούσαν μπροστά από τα μάτια τους εικόνες άλλες αστείες και άλλες αδιάφορες. Ενώ οι άνθρωποι του πειράματος μετρούσαν την εγκεφαλική δραστηριότητα, οι εθελοντές είχαν την υποχρέωση να πατούν ένα κουμπί αξιολογώντας την εικόνα που έβλεπαν. Αν την θεωρούσαν αστεία και πόσο. Οι μετρήσεις έδειξαν ότι το σύστημα ανταμοιβής του εγκεφάλου σε όσες εικόνες θεωρήθηκαν αστείες είχε έντονη διέγερση. Τελικά από αυτή την προσπάθεια βγήκε ένα πρώτο συμπέρασμα: Κάτι αστείο γενικά βοηθάει να αισθανόμαστε καλά. Και ένα δεύτερο ήταν ότι στις γυναίκες η διέγερση ήταν μεγαλύτερη. Οταν επαναλήφθηκαν τα ίδια με τους πάσχοντες από καταπληξία παρατηρήθηκε ότι έβρισκαν λιγότερες εικόνες αστείες και τις βαθμολογούσαν και με μικρότερο βαθμό. Δείγμα ότι προκειμένου να μη λυθούν τα γόνατά τους και σωριαστούν στο πάτωμα πιέζουν τον εαυτό τους να είναι πολύ πιο επιλεκτικοί στο τι πράγμα βρίσκουν αστείο. Μπορείς δηλαδή να πιέσεις τον εαυτό σου να μη γελάσει για οποιονδήποτε λόγο. Στις οθόνες, οι περιοχές όπου φαίνεται ότι καταπιέζουμε κάποιο συναίσθημα ήταν ενεργοποιημένες αλλά ταυτόχρονα η αντίδραση του συστήματος επιβράβευσης ήταν πολύ πιο ζωηρή απ΄ ό,τι στους υγιείς και συμμετείχε και ο υποθάλαμος.

Η υπερδραστηριότητα του υποθαλάμου του εγκεφάλου δικαιολογεί και τις αλυσιδωτές αντιδράσεις, αφού ο υποθάλαμος δίνει εντολές στο νευροφυτικό σύστημα, υπεύθυνο για λειτουργίες που δεν γίνεται να ελεγχθούν με τη θέλησή μας όπως η σωματική θερμοκρασία, η πίεση του αίματος και η σεξουαλική διέγερση. Ενας μάλιστα που βρήκε πολύ αστείες κάποιες εικόνες έφθασε να έχει μια κρίση παράλυσης μέσα στον τομογράφο. Αυτό έδωσε την ευκαιρία στους ερευνητές να σαρώσουν την ίδια στιγμή τις διάφορες περιοχές του εγκεφάλου. Και φάνηκε κάτι που λίγο περισσότερο παραστατικά και κάπως λιγότερο ιατρικά θα το λέγαμε «βραχυκύκλωμα» στον εγκέφαλο.

Ετσι λοιπόν από τις περιπτώσεις των ανθρώπων με καταπληξία μάθαμε βέβαια αρκετά για το πόσο οδυνηρό είναι για εκείνους να γελούν αλλά και για τα ευεργετικά αποτελέσματα του γέλιου σε όλους τους άλλους που δεν υποφέρουν όταν γελούν.

Κλόουν για λόγους υγείας

Στην πόρτα του θαλάμου σε ένα νοσοκομείο παίδων της Γερμανίας μπορεί να ακουστεί ένα ελαφρό διακριτικό χτύπημα και από τη μισάνοιχτη πόρτα να φανεί πρώτα μια κόκκινη μύτη κλόουν και πίσω από αυτήν μια κυρία που ρωτάει αν μπορεί να μπει. Εχει εκπαιδευτεί τρία ολόκληρα χρόνια σε σχολή κλόουν και έχει την ειδικότητα να χαρίζει το γέλιο σε άρρωστα παιδιά στα νοσοκομεία και σε ηλικιωμένους. Γιατί; Διότι το γέλιο κινητοποιεί τον οργανισμό σε διάφορα σημεία του. Εκτός από το αυτονόητο, ότι βελτιώνει την εισπνοή και την εκπνοή, βάζει επιπλέον σε κίνηση το κομμάτι του εγκεφάλου που ρυθμίζει τελικά την έκκριση ενδορφίνης. Μιας ορμόνης που απαλύνει τον πόνο και αμβλύνει τις εντάσεις. Μειώνει δηλαδή ό,τι αποκαλούμε στρες. Με το ξέσπασμα του γέλιου και όσο πιο απροσδόκητο ήταν αυτό και μεγάλο σε διάρκεια, τόσο καλύτερα. Διότι η πίεση ανεβαίνει, αλλά μετά οι μετρήσεις έδειξαν πως έρχεται μια φάση ηρεμίας, η πίεση πέφτει σημαντικά, οπότε οι αρτηρίες χαλαρώνουν και διευρύνονται βελτιώνοντας την κυκλοφορία.

Αφορμή για πολλές από τις μέχρι σήμερα έρευνες έδωσε η περίπτωση ενός αμερικανού δημοσιογράφου, του Νorman Cousins, που καθηλώθηκε στο κρεβάτι από μια οδυνηρή φλεγμονή των οστών της σπονδυλικής του στήλης. Οι γιατροί είπαν ότι ήταν κάτι ανίατο. Εκείνος αποφάσισε να θεραπεύσει τον εαυτό του με ένα πρόγραμμα γέλιου. Και παρατήρησε ότι οι πόνοι καταπραΰνονταν και ο ύπνος του γινόταν πιο υποφερτός. Μετά από σκληρή προσπάθεια και πολύ γέλιο κατάφερε να αυτοθεραπευτεί.

Χιούμορ, αυτός ο άγνωστος

Τι είναι όμως αυτό το χιούμορ, που δεν καταφέραμε να έχουμε και μια ελληνική λέξη γι΄ αυτό αν και ένας από τους φιλοσόφους που θεωρείται ότι διέθετε άφθονο ήταν ο Δημόκριτος; Το αποκτάς ή το κληρονομείς; Σε ποια ηλικία εμφανίζεται; Σε τι το χρειάζονται οι άνθρωποι; Είναι κατάκτηση νοητική ή κατάλοιπο; Το σίγουρο είναι πως πρόκειται για ένα από τα πιο δύσκολα ερευνητικά αντικείμενα. Δύσκολο να το ορίσεις και ακόμη πιο δύσκολο να διατυπώσεις μια γενική θεωρία γι΄ αυτό. Ο αριθμός των σχετικών εργασιών και των ακόμη λιγότερων βιβλίων το επιβεβαιώνει. Και κάποια απόλυτα παραδεκτή θεωρία για το χιούμορ, που έχει χαρακτηριστεί σαν μια από τις πιο εκλεπτυσμένες εκδηλώσεις στη ζωή του Ηomo Sapiens, δεν υπάρχει ακόμη. Πάντως για την ηλικία του έχει διατυπωθεί η άποψη ότι ο Ηomo Sapiens το διέθετε εδώ και τουλάχιστον 35.000 χρόνια. Διότι βρέθηκε στην Αυστραλία ένας πληθυσμός ιθαγενών που είχε ζήσει σε πλήρη απομόνωση από τον υπόλοιπο κόσμο για όλες αυτές τις χιλιάδες χρόνια και όμως διαπιστώθηκε ότι στις συνομιλίες τους υπήρχαν και σημεία με τα χαρακτηριστικά που θεωρούμε και σήμερα ότι προδίδουν μια αίσθηση του χιούμορ. Και επειδή με πιθανότητα μεγάλη οδηγεί στο γέλιο, μια κατάσταση επιθυμητή επίσης τις περισσότερες φορές, φαίνεται ότι ευνοήθηκε η ανάπτυξή του στους ανθρώπους κατά τη διάρκεια της εξελικτικής τους πορείας. Σήμερα μερικές από τις επικρατέστερες απόψεις είναι οι παρακάτω:

* Το χιούμορ ξεπηδάει μέσα από απροσδόκητες και αντικρουόμενες (incongruous) καταστάσεις. Και μάλιστα η τυπική μορφή είναι: Μια κατάσταση κοινωνικά και λογικά αποδεκτή και ακριβώς μετά έρχεται η παραβίαση αυτής της τάξης. Το χιούμορ δίνει διέξοδο στις πιέσεις που δημιουργούνται κάποιες φορές εξαιτίας της έμφυτης σεξουαλικότητας και επιθετικότητάς μας. Ποιος τη συνιστά αυτή τη θεωρία; Φυσικά ο Φρόιντ και όσοι ακολούθησαν στα βήματά του.

* Το χιούμορ χρησιμοποιείται για να δείξει κάποιος την ανωτερότητά του και να ανέβει στην εκτίμηση της ομάδας.

* Το χιούμορ δίνει πολύτιμες πληροφορίες γι΄ αυτόν που το εκπέμπει και ανταμείβει τον «πομπό» με φιλικά συναισθήματα από τους απέναντι δέκτες.

* Το χιούμορ και το γέλιο διευκολύνουν τη συνεργασία.  Μερικοί πάντως επιμένουν να το συνδέουν και με τον αυτοσαρκασμό,αν και οι θεωρητικοί του χιούμορ δεν το θεωρούν αυτό απαραίτητο.

* Σύμφωνα με μια άλλη θεωρία το χιούμορ έχει τον ίδιο τρόπο δράσης με τα σήματα που εκπέμπει ένα πολεμικό αεροπλάνο προς ένα ή περισσότερα άλλα για να αναγνωρίσει αν είναι φιλικά ή εχθρικά. Δηλαδή η ανταπόκριση στο χιούμορ μας, χωρίζει, κάπως χοντρά εκφρασμένο, αυτούς που μας ταιριάζουν από εκείνους που δεν μας ταιριάζουν.

Εκπαιδεύοντας τους μικρούς

Πώς όμως μεταδίδεται το χιούμορ από τη μια γενιά στην επόμενη; Η απάντηση φαίνεται πως είναι η εξής: μόνον με το να εκπαιδεύουμε τα παιδιά συστηματικά και από τις τρυφερές ακόμη ηλικίες σε αυτό. Δεν γνωρίζουμε αν υπάρχει κληρονομικότητα στο χιούμορ, ούτε καν κοινωνικές προδιαγραφές. Ανθρωποι από οπουδήποτε μπορούν να σε κάνουν να γελάς συνέχεια. Ψάχνοντας πάντως σε εργασίες βρίσκεις κάποιες προτάσεις κατά ηλικία, εντελώς σχηματικές βέβαια, ενώ παίζει ρόλο και η επινοητικότητα του κάθε γονιού:

* 18-24 μήνες: Αρχίζει η εξάσκηση με πράγματα που αποκτούν άλλη χρήση. Κρατάει το παιδί ένα ξύλο και τραγουδάει σαν να είναι μικρόφωνο,ανοίγει τα χέρια και κάνει πως είναι φτερά.

* 2-2,5 ετών: Ο,τι έγινε με τα αντικείμενα τώρα γίνεται με τις λέξεις. Βλέπει έναν σκύλο και ο ενήλικος του λέει γελώντας ότι λέγεται γάτα. Βρίσκει κι εκείνο ανάλογα παραδείγματα.

* 3 ετών και άνω: Τότε γίνεται κουβέντα για το πόσο αστείο θα ήταν αν τα αβγά πετούσαν και τράκαραν επάνω μας,αν τα μπιφτέκια έπεφταν στα κεφάλια μας, αν τα πινέλα με την μπογιά περπατούσαν στο πάτωμα. Σε αυτή την ηλικία που το παιδί έχει και την έννοια του καθαρού- βρώμικου γίνεται και το πολύ αποτελεσματικό με το ποδαράκι του που ο ενήλικος το φέρνει στη μύτη του και ξαφνικά το τινάζει μακριά διότι δήθεν βρωμάει.Αυτό φέρνει πολλά γέλια. Το θέμα είναι ότι μπορείς να δεις λίγο αργότερα αυτό να το κάνουν μερικά παιδιά σε άλλα και να σκεφθείς ότι ο σπόρος αρχίζει να πιάνει!

* 6-8 ετών: Από αυτή την ηλικία αρχίζει το παιδί να ξεχωρίζει το αστείο από το ψέμα και μπαίνει και η διπλή έννοια διαφόρων λέξεων μαζί με κάποια απλοϊκά λεκτικά αστεία-ανέκδοτα.

Οπως φαίνεται από τα παραπάνω, το χιούμορ επάγεται από τον γονιό στο παιδί όπως το ηλεκτρικό φορτίο από τον έναν αγωγό στον άλλον. Η σχέση με τη γλώσσα, η πνευματικότητά μας, η δυναμική της ομάδας όπου ανήκουμε (χιούμορ διαθέτουν και άνθρωποι χωρίς διπλώματα και πτυχία) δείχνουν ότι υπάρχει εν δυνάμει σε όλους και κάτι μας σπρώχνει (εξελικτικά;) προς το να το δείχνουμε όποτε μπορούμε και μάλιστα από μικρή ηλικία. Οπως έλεγε ο Λένι ο Βρωμόστομος, «δεν έχω δει στρώμα που να μην έχει μια κηλίδα από καφέ σκουριά επάνω του. Λες και κάποιος στο εργοστάσιο έχει σαν δουλειά προτού πακεταριστούν να στάζει μια τέτοια κηλίδα επάνω τους».

Πηγή: http://www.tovima.gr

Περισσότερα

Ζητούνται γονείς παιδιών 5-12 ετών

Ένας υποψήφιος για διδακτορικό φοιτητής επιθυμεί να συνεργαστεί με γονείς παιδιών 5-12 ετών για τη συλλογή δεδομένων. Τα δεδομένα αυτά θα χρησιμοποιηθούν στην εργασία του σχετικά με το άγχος των γονέων παιδιών αυτής της ηλικίας και τους τρόπους αντιμετώπισής του. Συγκεκριμένα, αναζητά γονείς παιδιών με αυτισμό, με διαβήτη τύπου 1 ή γονείς παιδιών χωρίς κάποια διαταραχή ή πάθηση. Εάν επιθυμείτε να συμμετάσχετε στην έρευνα, μπορείτε να συμπληρώσετε το ακόλουθο ερωτηματολόγιο.

Εάν δεν απασχολεί εσάς, μπορείτε να το προωθήσετε σε κάποιον γνωστό σας. Όσοι συμμετέχουν στην έρευνα θα βοηθήσουν στη δημιουργία μιας νέας θεραπευτικής παρέμβασης που θα βοηθήσει τους γονείς ν' αντιμετωπίσουν το άγχος τους. Επιπλέον, θα γίνει κλήρωση για τρεις δωροεπιταγές αξίας $50 για το ηλεκτρονικό βιβλιοπωλείο Amazon.com.

Περισσότερα

Ο αυτισμός επαναλαμβάνεται!

Μια έρευνα που χρηματοδοτήθηκε από τον αμερικάνικο οργανισμό Autism Speaks αποκάλυψε ότι τα αδέλφια με αυτισμό είναι ένα ενδεχόμενο πολύ πιο πιθανό απ' ότι πιστεύαμε μέχρι σήμερα.

Οι γονείς που έχουν ήδη ένα παιδί με αυτισμό δικαιολογημένα ανησυχούν για το ενδεχόμενο και τα επόμενα παιδιά τους να είναι αυτιστικά. Η νέα αυτή έρευνα επιβεβαιώνει αυτό το φόβο και τονίζει τη μεγάλη σημασία της έγκαιρης διάγνωσης για τα παιδιά που ανήκουν στην κατηγορία "υψηλού κινδύνου".

Η έρευνα του οργανισμού Autism Speaks είναι η μεγαλύτερη που έχει γίνει μέχρι σήμερα στο είδος της. Δημοσιεύθηκε στο τεύχος Σεπτεμβρίου του επιστημονικού περιοδικού Pediatrics. Συνολικά, οι ερευνητές μελέτησαν 664 περιπτώσεις παιδιών που είχαν τουλάχιστον ένα ή περισσότερα μεγαλύτερα αδέρφια με κάποια από τις διαταραχές που εντάσσονται στο φάσμα του αυτισμού. Τα παιδιά αυτά επελέγησαν σε πολύ μικρή ηλικία (τα 2/3 από αυτά πριν τους έξι μήνες), ώστε να μην είναι ακόμα εμφανή οποιαδήποτε συμπτώματα σχετικά με τον αυτισμό.

Τα αποτελέσματά της δείχνουν ότι σε οικογένειες με ένα ή περισσότερα αυτιστικά παιδιά, υπάρχουν 20% πιθανότητες και το επόμενο παιδί να είναι αυτιστικό. Μέχρι σήμερα, εκτιμούσαμε το ποσοστό αυτό σε 3-10%. Τα ποσοστά ήταν πολύ υψηλότερα για τα αγόρια (25%), απ' ότι για τα κορίτσια (11%). Σε οικογένειες με πάνω από ένα αυτιστικά παιδιά, η πιθανότητα το επόμενο παιδί να είναι αυτιστικό ανέρχεται σε 33%. Η βαρύτητα της κατάστασης του μεγαλύτερου αυτιστικού παιδιού, δεν επηρέασε την πιθανότητα αυτισμού στο νεαρότερο παιδί. Το ίδιο ισχύει και για άλλους παράγοντες όπως η ηλικία των γονέων και η εθνικότητα.

Πηγή: www.autismspeaks.org

Περισσότερα